De Klimaatpiraat

De Klimaatpiraat is een interactieve educatieve installatie gemaakt als groepsopdracht voor het vak Development 4, samen met Reinhart Schepens en Emilien Callant. De opdracht was om een Interactive Design Prototype te bouwen met een sterke focus op design thinking en gebruikerservaring.

De installatie is vormgegeven als de boeg van een boot. Als speler neem je plaats achter een fysiek stuur en bestuur je een digitale afvalopruimboot over een vervuilde rivier, weergegeven in first-person perspectief op een rechtopstaand scherm. Onderweg verschijnt er afval in het water dat je moet oprapen en daarna correct sorteren via vier fysieke, gekleurde vuilbakjes voor het scherm. De reis vaart langs vijf zones, van een schone bosrivier door een dorp en een stad tot een industrieterrein en uiteindelijk de oceaan. Hoe beter je presteert, hoe minder afval er zichtbaar is in de rivier. Aan het einde van de rit krijg je een persoonlijke score en gedetailleerde statistieken over je impact.

Wat begon als een prototypeopdracht is uitgegroeid tot een installatie die zo goed als effectief inzetbaar is. Ze werd tentoongesteld op het Techniekfestival in Flanders Expo, waar kinderen er enorm veel plezier aan beleefden.

Mijn focus lag op de technische en uitvoerende kant van de installatie. Ik ontwierp en bouwde de bootboeg en behuizing: eerst uitgewerkt op schaal in Blender en daarna fysiek opgebouwd uit OSB-platen, balkjes en MDF. Het stuur is zelfgemaakt via een lasergesneden SVG-ontwerp, en de 3D-geprinte onderdelen die in de installatie gebruikt worden zijn ook door mij ontworpen en geprint.

Op softwarevlak heb ik de gamelogica in Unreal Engine uitgewerkt met blueprints, waaronder de centrale boot character blueprint, het dynamische afvalspawnsysteem, de seriële communicatie met de twee Arduino's en het riviergeneratiesysteem op basis van een spline. Daarnaast heb ik de volledige IoT-werking uitgedacht en deels helpen maken.

Samenwerken in Unreal Engine was de grootste uitdaging van dit project. Unreal Engine is niet ontworpen om met meerdere personen te werken, en het correct opzetten daarvan was te complex voor de tijd die we hadden. Hierdoor moesten we appart werken en aanpassingen manueel samenvoegen, wat veel tijd kostte en een duidelijke taakverdeling moeilijker maakte.

Op technisch vlak was de besturing van de boot het moeilijkst. De rotary encoder stuurt enkel een 1 of -1 bij elke beweging, waardoor de boot eerst verspong bij elk signaal. De oplossing was een snelheidsvariabele: elk signaal dat binnenkomt vergroot de snelheid in die richting, en per in-game tick neemt die snelheid automatisch af. Zo voelt de besturing vloeiend en natuurlijk aan.

Ook de koppeling van de rotary encoder aan het stuur verliep niet van de eerste keer goed: eerst gebruikten we een distributieriem, maar dit zorgde voor te veel spanning waardoor de encoder steeds kapot ging. De uiteindelijke oplossing was de encoder recht tegenover het draadeind van het stuur te monteren en ze direct aan elkaar te bevestigen.

De Klimaatpiraat is een van de projecten waar ik het meest trots op ben. Wat begon als een prototypeopdracht is uitgegroeid tot een installatie die bijna volledig afgewerkt is. De bootboeg ziet er visueel aantrekkelijk en professioneel uit, het spel is leuk en leerrijk, en de combinatie van fysieke interactie met de digitale spelervaring werkt precies zoals bedoeld.

Op het Techniekfestival in Flanders Expo reageerden kinderen, onze doelgroep, enorm enthousiast. Dat was voor mij de bevestiging dat de installatie het doel bereikt: kinderen leren op een speelse manier bij over watervervuiling zonder dat het als les aanvoelt. Dit project heeft mijn vaardigheden op veel vlakken tegelijk uitgebreid: fysiek ontwerpen en bouwen, werken met microcontrollers en seriële communicatie en complexe gamelogica uitwerken in Unreal Engine.